Spotkanie z Chavą Nissimov „City of Living, City of Dead”

Wystawa czynna od 13 stycznia do 15 lutego.

Aberdeen Central Library, Rosemount Viaduct, Aberdeen AB25 1GW

Zapraszamy serdecznie do odwiedzenia wystawy pod tytułem „Miasto żywych / miasto umarłych”. To projekt fotograficzny autorstwa Roberta Wilczyńskiego. Łącząc archiwalne fotografie osób i miejsc z terenu warszawskiego getta (pochodzące ze zbiorów Muzeum Getta Warszawskiego) z obrazami dzisiejszej Warszawy – w technice podwójnej ekspozycji w kamerze fotograficznej, artysta przywołuje i uwidacznia dramatyczny okres z historii miasta.

W obliczu zagłady niemal całej warszawskiej społeczności żydowskiej podczas II wojny światowej oraz zniszczenia jej dziedzictwa materialnego i kulturalnego, obrazy getta i zamkniętych tam osób ukazują się na fotografiach jako ulotne ślady obecności. Przenikają one współczesną tkankę miejską niczym wspomnienia, zakotwiczone w obrębie nieistniejącego już miasta i domagają się pamięci o swojej historii.

Punktem kulminacyjnym wystawy będzie spotkanie z Chavą Nissimov, działaczką społeczną, pisarką, ocalałą z Holokaustu. Chava Nissimov urodziła się 9 czerwca 1939 roku w Warszawie w rodzinie Jewish Altshirer. Nadano jej imię Ewa. Zmieniła imię po wojnie po emigracji do Izraela i przejęła nazwisko męża. Jej rodzice – Stanisław i Anna – mieszkali z nią w centrum miasta, przy ul. Świętojerskiej 34.

W 1940 roku cała rodzina została zamknięta w warszawskim getcie. Tam, w warunkach niewystarczającej higieny, ojciec Ewy zachorował na tyfus i wkrótce potem zmarł na chorobę. Ona również była chora. Kiedy getto skończyło się lekarstwa, jej matka otrzymała bezpłatną pomoc od polskiego lekarza. W 1942 roku cała jej rodzina, z wyjątkiem matki, została deportowana z getta do obozów zagłady. Pozostali sami w getcie. Udało im się dotrzeć na stronę „aryjską” i skutecznie się ukryć. Ciotka Ewy zorganizowała transport dziewczynki do rodziny Polaków, Bronisława i Wawrzynieca Walczaka, mieszkających na osiedlu robotniczym na obrzeżach Siedlów. Jej matka uzyskała fałszywe dokumenty i sama zgłosiła się na ochotnika do pracy w Niemczech. Dziewczyna ukrywała się z rodziną Walczaków przez dwa lata. W 1945 roku ciotka znalazła ją i zabrała do domu.

Jest pisarką, zarówno poezja, jak i prozą, i tworzyła prace nawiązujące do swoich osobistych doświadczeń podczas wojny i okresu po jej zakończeniu. Jest znaną, wielokrotnie nagradzaną pisarką w Izraelu, była aktywna społecznie, przekazując wiedzę o Holokauście i przykładach polskiej pomocy Żydom podczas okupacji niemieckiej. W swoich wspomnieniach często wracała do czasów wojny, szczególnie do Siedlec, które wywołały w niej żywe uczucia. Domagała się, by rodzina Walczaków pośmiertnie została odznaczona Medalem Sprawiedliwych wśród Narodów Świata.