„La Belle Rafaëla” Tamary Łempickiej może osiągnąć cenę 9 milionów funtów

Obraz „La Belle Rafaëla” autorstwa Tamary Łempickiej, uznawany za jedno z najważniejszych dzieł artystki i jeden z najsłynniejszych aktów XX wieku, trafi na aukcję w Londynie. Licytacja odbędzie się we wtorek wieczorem w domu aukcyjnym Sotheby’s, a cena może sięgnąć nawet 9 milionów funtów. To pierwsza od 40 lat okazja, gdy dzieło to pojawiło się na rynku sztuki.

Obraz powstał w 1927 roku, gdy Tamara Łempicka była u szczytu swojej kariery. Przedstawia Rafaëlę – modelkę, kochankę i muzę artystki – ułożoną w zmysłowej pozie na tle intensywnej czerwonej tkaniny. Kompozycja przyciąga wzrok: światło i cień podkreślają pełne kształty ciała, a kontrast pomiędzy bladą skórą a czerwienią materiału i ust nadaje pracy dramatyzmu.

Obraz pojawi się na aukcji po raz pierwszy od 1985 roku, kiedy to został sprzedany za 242 tys. dolarów. Dziś jego wartość wzrosła wielokrotnie. Licytacja odbędzie się 24 czerwca wieczorem w domu aukcyjnym Sotheby’s, a cena może sięgnąć nawet 9 milionów funtów. To pierwsza od 40 lat okazja, by dzieło to pojawiło się na rynku sztuki.

To wydarzenie budzi ogromne zainteresowanie nie tylko wśród kolekcjonerów, ale też w środowisku artystycznym. „La Belle Rafaëla” to nie tylko perła sztuki art déco, ale również dzieło, które wciąż zachwyca nowoczesnością przekazu i kompozycji – niemal sto lat po jego powstaniu.

Obraz łączy elegancję z erotyzmem, a jednocześnie przełamuje tradycyjne, męskie spojrzenie na kobiece ciało. W interpretacji Łempickiej kobieta nie jest biernym obiektem – emanuje siłą, pewnością siebie i zmysłowością. „La Belle Rafaëla” to nie tylko artystyczne arcydzieło, ale także odważny manifest kobiecej wolności.

Historia pewnego spotkania

Inspiracją do stworzenia obrazu była przypadkowa scena w paryskim Lasku Bulońskim, gdzie Łempicka zauważyła nieznajomą kobietę, która przyciągała uwagę wszystkich przechodniów. Zafascynowana jej urodą, dogoniła ją i zapytała, czy zgodzi się pozować. Rafaëla zgodziła się bez wahania. Tak zaczęła się ich trwająca ponad rok relacja – osobista i artystyczna. Łempicka malowała Rafaëlę wielokrotnie, ale to właśnie ten obraz uznaje się za najbardziej znaczący.

Tamara Łempicka (1898–1980) była jedną z najbardziej rozpoznawalnych polskich malarek XX wieku i ikoną stylu art déco. Urodziła się 16 maja 1898 roku – według części źródeł w Moskwie, według innych w Warszawie. Sama artystka wielokrotnie twierdziła, że pochodzi z Warszawy, choć w oficjalnych dokumentach jako miejsce urodzenia widnieje Moskwa. Dorastała w Polsce i Rosji, a po rewolucji październikowej wyemigrowała do Paryża, gdzie rozpoczęła karierę artystyczną. Uczyła się m.in. w Académie de la Grande Chaumière, a jej styl – łączący wpływy kubizmu, neoklasycyzmu i zmysłowego realizmu – szybko przyniósł jej międzynarodowy rozgłos.

Łempicka malowała portrety arystokracji, intelektualistów, aktorek i zamożnych paryżan. Jej obrazy wyróżniały się wyrazistą geometrią, mocnym światłocieniem i elegancką, często erotyczną stylistyką. Była też postacią barwną i kontrowersyjną – słynęła z ekstrawaganckiego stylu życia, bezkompromisowości i otwartego podejścia do własnej seksualności.

W latach 30. jej sława sięgnęła USA, gdzie po II wojnie światowej osiadła na stałe. Choć w okresie powojennym jej styl wyszedł z mody, w latach 70. zainteresowanie jej twórczością powróciło. Dziś Łempicka uznawana jest za jedną z najważniejszych artystek XX wieku, a jej dzieła osiągają rekordowe ceny na międzynarodowych aukcjach.