Lwice piszą historię: Anglia broni tytułu Mistrzyń Europy po dramatycznym finale Euro 2025

Reprezentacja Anglii kobiet, znana jako Lionesses, po raz kolejny zapisała się złotymi zgłoskami w historii futbolu, zdobywając spektakularne zwycięstwo po rzutach karnych nad aktualnymi mistrzyniami świata – Hiszpanią w finale Euro 2025 na stadionie St. Jakob-Park w szwajcarskiej Bazylei. To przełomowy moment: pierwszy raz w historii drużyna z Anglii zdobywa tytuł mistrzowski poza granicami kraju oraz pierwszy raz seniorska reprezentacja Anglii skutecznie obroniła tytuł. Decydującego karnego pewnie wykorzystała Chloe Kelly, a sukces okrzyknięto największym osiągnięciem w dziejach angielskiej piłki nożnej.

Finał był emocjonującym widowiskiem, odzwierciedlającym całą drogę Anglii przez turniej – drogę pełną chaosu, jak przyznała selekcjonerka Sarina Wiegman: „To była najbardziej absurdalna i nieprzewidywalna kampania w mojej karierze”. Drużyna zdołała odwrócić losy mistrzostw mimo licznych przeciwności – przed turniejem spisana na straty z powodu licznych kontuzji i zakończeń kariery, a po porażce z Francją w fazie grupowej niemal skreślona.

Hiszpanki, faworytki turnieju i niepokonane od 10 spotkań, narzucały tempo meczu, dominując posiadanie piłki. W 25. minucie objęły prowadzenie po precyzyjnym dośrodkowaniu Mariony Caldentey. Angielki miały problemy z wejściem w mecz, a kontuzjowana Lauren James zeszła z boiska już w 40. minucie.

Wejście na boisko Chloe Kelly okazało się punktem zwrotnym. Już w 57. minucie posłała perfekcyjne dośrodkowanie, które na bramkę zamieniła Alessia Russo – było to jej pierwsze trafienie w fazie pucharowej. Podobnie jak w ćwierćfinale przeciwko Szwecji (powrót ze stanu 0:2) czy półfinale z Włochami (gol w 119. minucie), Anglia po raz kolejny udowodniła, że walczy do końca.

Dogrywka była walką na wyczerpaniu – Angielki często cofnięte, lecz nieustępliwe w obronie. O losach mistrzostwa musiał zdecydować konkurs jedenastek – element, który za kadencji Wiegman Lionesses opanowały do perfekcji.

Rzuty karne wyłoniły nowe bohaterki i opowiedziały historie pełne emocji i determinacji. Hannah Hampton, obroniła dwa kluczowe rzuty karne pokazując nie tylko klasę, ale i drogę powrotu po wcześniejszym odsunięciu od kadry z powodów osobistych. Chloe Kelly, która jeszcze niedawno rozważała zakończenie kariery w Manchesterze City, po udanym wypożyczeniu do Arsenalu i triumfie w Lidze Mistrzyń, po raz drugi została bohaterką Anglii. Jej pewnie wykonany decydujący rzut karny i słowa „Nie mylę się dwa razy” przechodzą do historii sportu. Lucy Bronze, najbardziej utytułowana zawodniczka Anglii, przez cały turniej grała z pękniętą kością piszczelową. Jej determinacja i poświęcenie były bezprecedensowe. Musiała opuścić boisko w dogrywce z nowym urazem kolana. Jess Carter, która powróciła do wyjściowej jedenastki po tym, jak została odsunięta od półfinału w cieniu skandalicznego rasizmu w mediach społecznościowych, zagrała mecz życia – blokując, walcząc, dominując. Michelle Agyemang, zaledwie 19-letnia napastniczka, strzelała kluczowe gole w ćwierćfinale i półfinale. Jej olbrzymi wpływ został nagrodzony tytułem Młodej Zawodniczki Turnieju.

Sarina Wiegman – Trenerka Wszech Czasów

Sarina Wiegman nie tylko ugruntowała swoją pozycję wśród największych, ale uczyniła to w sposób bezprecedensowy – zdobywając trzeci z rzędu tytuł mistrzyni Europy, z dwiema różnymi reprezentacjami.
Wiegman podkreśliła dumę z zespołu, jedności i niezachwianej wiary. Dyrektor generalny FA, Mark Bullingham, podkreślił: „Sarina nie jest na sprzedaż. W żadnej cenie”. Jej kontrakt obowiązuje do mundialu w 2027 roku.

Narodowe Święto i Początek Dynastii

Skalę sukcesu podkreśliła obecność na trybunach najważniejszych osób w kraju i Europie – premiera Keira Starmera, księcia Williama z księżniczką Charlotte, księżniczki Leonor z Hiszpanii i prezydenta UEFA Aleksandra Čeferina. Królewskie gratulacje nadeszły od króla Karola III, a księżniczka Charlotte po raz pierwszy podpisała oficjalną wiadomość.

Na poniedziałek zaplanowano uroczyste przyjęcie na Downing Street 10, które poprowadzą wicepremiera Angela Rayner i ministra sportu Stephanie Peacock. Dzień później, we wtorek 29 lipca, przez centrum Londynu przejdzie wielka parada zwycięstwa, zakończona na The Mall. Wydarzenie będzie transmitowane na żywo. Choć nie przewidziano dnia wolnego od pracy, świętowanie będzie huczne.

To podwójne mistrzostwo umacnia pozycję Lionesses jako sportowej potęgi i wzór wytrwałości. Ich sukces nie tylko inspiruje kolejne pokolenia, ale także przyspiesza rozwój kobiecej piłki w Anglii – od rekordowych frekwencji w Superlidze po lawinowy wzrost liczby drużyn młodzieżowych.